Praag inmiddels gehad, ook Brno en Trencin hebben de revu gepasseerd en nu eindelijk normaal internet in Bratislava. Downtown Backpackers Hostel rulessss. Even daargelaten dat we geen typische backpackers zijn gezien het gemiddeld hoog aantal kilogrammen in onze koffers met mij aan kop.

Vandaag vers bloed in de groep, Julian (alias Zywiec) heeft zich bij ons gevoegd. Hij zou eigenlijk in Wenen een tussenstop hebben, maar de tussenstop werd ongewenst vervroegd in Duitsland toen hij mocht kiezen tussen OF 180eurie neerflappen of uit de trein vanwege een missing creditcard. Zywiec kennende werd het het tweede, dus hij pakte vanaf daar de bus en vertrok maar direct naar Bratislava waardoor de tussenstop in Wenen verkort werd van een dag tot een half uur.

In Praag een prachtige boottrip gemaakt. In Brno rondgeleid door een Radostfossiel, in Trencin de eerste Slowaken ontmoet (leuk volk!) en een kasteel bezocht met een rondleiding die zn naam bepaald geen eer aan deed, want we moesten alles zelf uitvogelen. Na een nacht daar te hebben doorgebracht, in bed danwel in een kroeg, vertrokken met de trein naar Bratislava na de nodige vertraging (geeneens koffie of thee, hulde aan de NS!) nu in Bratislava besloten om de kou niet te trotseren, maar de verjaardag te vieren van de receptionist die gewoon moet werken op zn zoveelste verjaardag. (Durf niet te vragen hoeveelste).

Cultureel een hoop gedaan, maar weet zo gauw niet precies meer wat. Komt in een later verslag!

Ahoj!

Nelleke

Dobrý den luitjes,

Na een heeeerlijke treinreis uitgerust in Praag aangekomen. Direct de armen getraind met het sjouwen van de koffers, hobbelend over de egale kinderkopjes in de straten van Praag. Daar Trudie reeds een blaar had ontdekt door het vasthouden van de koffer, was zij des te meer aangenaam verrast dat we ook nog bovenin het pension mochten overnachten. Dat hield in: 5 trappen klimmen. Niet mals.

Neergestreken en uitgerust gingen wij vol goede moed op pad om deze stad te verkennen, maar eerst moest onze inwendige holte gevuld worden met het een dan wel het ander. Dit werd een hete chocomelk in een restaurant aan het Oude Plein. Niet erg vullend, al was de gepeperde rekening dat wel. We werden op het Oude Plein ontvangen door fanfare, brullende mannen en allemaal mooie VIPauto’s. Dat die niet voor ons waren maakte de sfeer er niet minder om.

De tickets voor het ballet van zaterdag haalden we op bij het Nationaal Theater waar we in vijf minuten evenveel verschillende medewerkers hadden gezien. Ze wisten allemaal niet zo goed wat ze met ons aanmoesten, maar het is goed gekomen. Na een wandeling over de bruggen (ook de Karelsbrug en door de beroemde Kleine Straat) zijn we via de Joodse begraafplaats en synagoge weer in ons hostel aangekomen.

De hongerige magen werden ’s avonds in rap tempo gevuld in U Fleku, een aanrader! Twee enorme kamers met grote, lange tafels. Dikke pullen zwart bier en borden vol eten. De shotjes met een dubieus gekleurd vloeistofje erin wimpelden we af, maar we waren groot voorstander van de life spelende accordeonspeler en tubaspeler. Ze draaiden hun hand niet om voor ‘’Daar in het kleine cafe aan de haven’, of andere nationalistische poolse/nederlandse/russische nummers, alhoewel me het dan wel tegenviel dat ze van de meesten de tekst kenden, maar niet die van de nederlandse.

’s Avonds de voetjes van de vloer en die mochten rusten tot vanmorgen. Bij de een wat langer dan bij de ander. Het ballet Causa Carmen was erg mooi en werden vervolgd met een bezoek aan Het Nationaal museum en het museum van het Communisme. Vanavond staat er even niets op het programma, morgen wordt al vol genoeg.

Verslag daarvan volgt.
Čau
Nelleke

Jó reggelt,

ter informatie wat er te gebeuren staat de komende dertien dagen:
Allereerst tentamenstress voor allen die (alle uitstel van executie ten spijt) de tentamens niet langer konden ontwijken en er toch aan moeten geloven, maar beloond worden voor hun peentjes gezweet met een heerlijke studiereis.

Het plan is - kort door de bocht - als volgt:
19:00 vertrek per trein vanuit Amsterdam. Waarin we vervolgens uuuuuren kunnen genieten vanuit een haakse houding van het prachtige uitzicht. Niet onbelangrijk te vermelden dat daar dan wel een nachtkijker voor nodig is.

Rond 10:00 in de morgen hopen we heelhuids te zijn aangekomen in Praag en onze stramme beentjes te kunnen strekken door in ganzenpas naar het hostel te stappen. In deze Gouden Stad zullen we welgeteld twee nachten verblijven, en zullen we verscheidene activiteiten ondernemen om de cultuur in deze stad van diverse zijden op te snuiven, zij het niet letterlijk.
Vandaar vertrekken wij op 25 januari in de ochtend naar Brno, waar wij een vrijwillig oud-Radostfossiel opgeduikeld hebben die ons opvangen zal. Ook dat moet men niet al te letterlijk nemen. Welgeteld één overnachting in Brno later vertrekken wij de volgende dag (26januari voor de data-kneuzen onder ons -ondergetekende bijv-) naar Trencin. Om enig rust in ons schema te creeeren en om ook variatie te bieden tussen het stadse en meer rustigere leven/cultuur in Slowakije.

Na een nacht in Trencin vertrekken we om 18:30 naar Bratislava waar een hoop te doen is qua georganiseerde activiteiten en waar we twee overnachtingen hebben geboekt. Hier wordt ons zevental aangesterkt met één man, hoezee! Op de 29ste januari vertrekken we aan het eind van de middag naar Budapest waar we de langste tijd verblijven zullen, maar liefst vier volle dagen. Ook hier een berg informatie van twee rasechte hongaren. Weliswaar zullen zij niet aanwezig zijn, maar met hun praktische tips hebben zij toch een dikke vinger in de pap gehad wat betreft de invulling van de dagen. Twee Radostniki brengen in Budapest de verhouding man-vrouw in onze groep op fifty-fifty en zo eindigen wij dan in het kader van hoe-meer-zielen-hoe-meer-vreugd met een bomvolvreugdegroep van tien man sterk.

Op 2 februari om 10.00uur vertrekken wij per vliegtuig naar Eindhoven om weer in de harde realiteit van UvA Semester II te belanden, maarrr met de nodige culturele ervaringen in ons Levensrugzakje. Altijd goed voor sterke verhalen later met de kleinkindertjes. Wellicht blik ik nu wat te ver vooruit voor menigeen, maar hier word ik zo sentimenteel van. Neem me niet kwalijk.

Viszontlátásra!
Nelleke

PS: infoboek is per mail verstuurd. Mocht die zoekgeraakt zijn, dan roept u maar.