Radost goes Enter!
27 oktober - 29 oktober 2006
door Joost de Leeuw

Enter zien en sterven. Sommige waarheden zijn zo universeel dat zelfs pakweg egels ze in acht nemen. Enter aan de einder zien en sterven.

Enter, dorp van ganzenhandel, kern van klompenmakerij, voorheen levend van de scheepvaart. Tragiek alom. De Regge wordt niet meer gezien als belangrijke verkeersader, de ganzenhandel was voorbij met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog – en wie draagt er nog klompen? Wat betreft de naam biedt de gemeentesite een kleine etymologische geschiedenis:

De naam Enter is vermoedelijk afkomstig van een eigennaam: Arnoldus Ennethere uit 1134 die wordt genoemd in het toponymisch woordenboek van Gijsselink. In 1188 wordt de naam Entheren genoemd in het goederenregister van de Graaf van Dale. Er wordt beweerd dat Enter aan de ganzenteelt haar naam te danken heeft. (Enthere is een landrug waarop ‘entvogels’ te vinden zijn). “Ennet” kan zijn afgeleid van het Latijnse annud (= eend) en heren (= haar), hetgeen betekent: een zandige heuvel in moerassig gebied. In 1381 wordt de “buerscap ’t Enteren” genoemd in de leenboeken van het sticht Utrecht en in 1475 noemt de bisschop van Utrecht Entharren in zijn grondbelastingregister van Twente.

Een plaatsje met zo’n rijke historie kan niet onbezocht blijven en daarom besloot Radost erheen af te reizen. Amsterdam – Amersfoort – Deventer – Rijssen – landgoed De Elsgraven. De delegatie telde op haar hoogtepunt acht man. Er waren twaalf slaapplaatsen, dus van overbevolking was geen sprake.
Twee bungalows hadden we. Een feestbungalow en een slaapbungalow. R en J hadden de eer om de feestvestiging de beslapen, en ’s ochtends de troep wat aan de kant te schuiven. Hoewel ikzelf nog vast sliep, heb ik opgevangen dat J zelfs extra vroeg opstond op de laatste ochtend om het huisje zoveel mogelijk in oude staat te herstellen. Nog bedankt. Ook nog voor het sprokkelen van brandhout, trouwens.
Ja, romantiek, ’s avonds stookten we de haard. We hebben het geen moment koud gehad, in elk geval. En we vermaakten ons. Met het namenspel natuurlijk (raad Pietje Puk) en iedereen herinnert zich de regels van het getallenspel nog. 5 is vloeken, even is dierengeluid, een z in het getal is halveren, een 1 is voetjes van de vloer en dan was er nog iets met fruit, oneven, 4, 6 en 12. Het enige wat ik me daarvan verder kan herinneren is dat S, M en ik een ommetje gingen maken, de wodka bij onze thuiskomst op was en de zatten op de banken rock ’n rollden. De rest van de avond werd er educatieve televisie gekeken.

Overdag hebben wij onze vrije tijd nuttig ingevuld. Er is gewinkeld, gevoetbald en gezwommen in een bad waarvan het water nog net niet verdampte. Met de plastieken kinderglijbaan moet opnieuw J in verband worden gebracht. Voor alle andere zaken met betrekking tot kinderen kun je bij M terecht.

Ik mis het nu al. Volgend jaar dubbele opkomst!